OVER HET MUSEUM VAN VERBANNING EN GEDWONGEN MIGRATIE

 

 

We kwamen in contact met mensen die hun land (Turkije) verlieten en naar Duitsland vluchtten voor hun persoonlijke veiligheid. Ze vertelden ons over hun dagelijkse trauma’s in Turkije, de immense onderdrukking van de oppositie door de Turkse regering, hun persoonlijke uithoudingsvermogen en het gebrek aan morele moed.

Degenen die naar het buitenland kunnen vertrekken. Ze stoppen al hun herinneringen, geluk en verdriet, liefde voor hun thuisland en herinneringen met hun familie en vrienden in een koffer of rugzak. We keken naar hun koffers en vroegen wat hun meest waardevolle bezittingen waren. Via deze tentoonstelling willen we graag de reis van deze mensen die gedwongen werden hun land te verlaten delen met de wereld.

Elk verhaal heeft een persoonlijk karakter, maar de tentoonstelling vertelt ook het gemeenschappelijke lot van allemaal. Met deze afbeeldingen willen we iedereen de onmenselijke toestanden in Turkije tonen. Tegelijkertijd willen we een bewustzijn creëren door de nadruk te leggen op samenwerking en gerechtigheid.

DE HIZMETBEWEGING, TOTALE VERBANNING EN GEDWONGEN MIGRATIE

Verbanning en uitroeiing

Sinds het begin van de mensheid bestaan er inbreuken op de rechten van anderen. In sommige gevallen is zelf de geschiedenis van de wereld in bloed geschreven. Het verstrijken van de eeuwen en het niveau van beschaving heeft dit feit niet veranderd. De zwakken onderdrukken,  verpletteren en vernietigen is altijd in de aard gebleven van ‘de mens’. Deze overtreding van de rechten van anderen wordt ‘moord’ genoemd in het geval van een enkel mens en een ‘bloedbad’ wanneer we het over een massa mensen hebben. Wanneer we spreken over een bepaalde groep of ras werd dit een ‘genocide’ genoemd. De algemene definitie is deze: ‘De uitroeiing van de leden van een gemeenschap of gemeenschappen die van anderen kunnen worden onderscheiden in termen van ras, soort, politieke visie, religie, sociale status of een ander onderscheidbaar kenmerk, in overeenstemming met de belangen van de uitroeiers, volgens een bepaald plan.’ Genocide maakt sinds 1948 deel uit van het Verdrag inzake de preventie en bestraffing van genocide. Volgens deze conventie worden volgende handelingen die zijn gepleegd met het doel om een ​​nationale, etnische, raciale of religieuze groep als zodanig geheel of gedeeltelijk te vernietigen gezien als een genocide:

(a) Leden van de groep doden;

(b) Veroorzaken van ernstige lichamelijke of geestelijke schade aan leden van de groep;

(c) het opzettelijk toebrengen van moeilijkheden aan de levensomstandigheden van de groep die zijn berekend om de fysieke vernietiging ervan geheel of gedeeltelijk te bewerkstelligen;

(d) maatregelen opleggen om geboorten binnen de groep te voorkomen;

(e) Kinderen van de groep met geweld overbrengen naar een andere groep.

 

Genociden vonden plaats gedurende de hele geschiedenis. Voorbeelden uit de 20ste eeuw zijn:

  • 1915: Armeniërs,

  • De Tweede Wereldoorlog: joden,

  • 1993: Bosniërs in het voormalige Joegoslavië,

  • 1994: Rwanda,

  • 2004: Darfur …

 

De Hizmetbeweging en verbanning

Op 17 en 25 december 2013 werden naaste familieleden en personen uit de vriendenkring van toenmalig premier Recep Tayyip Erdogan opgepakt met verdenking van corruptie en omkoping. Naderhand beschuldigde Erdogan onverwachts sympathisanten van de Hizmetbeweging voor deze acties van de politie tegen zijn naasten. Hij noemde de corruptie vals en zei dat het, ondanks het enorme aantal substantiële bewijzen, een couppoging was tegen hem. In plaats van zijn functie neer te leggen, zoals elke eerlijke politicus zou doen, besloot hij de Hizmetbeweging en haar sympathisanten, gebruik makend van zijn positie en macht, frontaal aan te vallen via verschillende kanalen. Het Turkse woord ‘Tenkil’ dat we in dit geval gebruiken heeft de volgende betekenissen: een vijand of mensen die als een bedreiging worden gezien volledig vernietigen, een straf opleggen die anderen zou afschrikken of gedwongen ballingschap of migratie. Het is een woord dat uitwisselbaar kan zijn met het woord genocide.

Kunnen de sancties tegen de Hizmetbeweging gezien worden als een genocide?

 

Onderzoeksprofessor in genocidestudies en preventie Gregory H. Stanton, die tevens ook de oprichter is van Genocide Watch schreef in 1996 een rapport met de titel ‘de tien trappen van een genocide. Deze zijn de volgende:

 

  • Classificatie

 

De bevolking wordt opgedeeld ‘wij’ en ‘zij’. De liefhebbers van het vaderland en de verraders.

 

  • Symbolisatie

 

De groep die wordt gezien als de ‘vijand’ krijgt een naam: verraders, moordenaars, Fetö,…

 

  • Discriminatie

 

De personen die worden gezien als lid van de vijandige groep worden uitgesloten door het bestuur en de bevolking. Hun rechten worden geschonden.

 

  • Ontmenselijking

 

Doelgerichte ontmenselijking van een deel van de bevolking. Ze worden gezien als ‘de pest’, ‘parasieten’,….

 

  • Organisatie

 

Een genocide wordt altijd goed georganiseerd. speciale troepen en eenheden worden opgeleid en bewapend met het doel deze uit te voeren. In Turkije werd dit gedaan met de geheime dienst, zogenoemde SADAT-teams, de jongerenorganisatie van de AKP, bendes,…

 

  • Polarisatie

 

De groepen, personen,… die worden gezien als ene bedreiging worden volledig gepolariseerd van de samenleving. Alevieten, Soennieten, Armeniërs, Koerden, protesteerders van het Gezi park,…

De Turkse samenleving is de laatste 6 jaar volledig gepolariseerd en opgedeeld in groepjes.

 

  • Voorbereiding

Lijsten worden opgemaakt met namen van mensen die opgepakt zullen worden. In Turkije werden mensen gearresteerd voor het downloaden van een app (Bylock), lidmaatschap bij een vakbond of vereniging, een abbonement bij een krant of tijdschrijft, een rekening bij een bepaalde bank (Bank Asya), een zoon/dochter die studeert of gestudeerd heeft in een bepaalde school.

  • Vervolging

 

Personen die een bepaald lidmaatschap of dergelijke hebben worden systematisch opgepakt, opgesloten en vervolgd.

 

  • Uitroeiing

 

Deze stap wordt gezien als uitroeiing i.p.v. moord omdat de mensen in de ogen van de regering, groep die aan de macht is,… niet worden beschouwd als mensen. Hun fundamentele rechten worden geschonden.

 

Deze fase begon op individuele basis. Marteling kwam opnieuw op het toneel. Duizenden mensen zijn gearresteerd en zitten nog steeds in de gevangenissen. Honderden mensen hebben door de zware martelingen zelfmoord gepleegd. Ongeveer 50 mensen stierven als gevolg van het niet krijgen van hun medicatie of  omdat ze in een noodgeval niet naar het ziekenhuis gebracht werden. 13 mensen werden ontvoerd op klaarlichte dag. Meer dan 80 mensen werden met illegale middelen uit het buitenland gekidnapt en naar Turkije gebracht. Tientallen mensen pleegden zelfmoord als gevolg van de druk om dagelijks een ‘terrorist’ en ‘verrader’ genoemd te worden.

 

  • Ontkenning

 

Meer dan 150.000 mensen werden ontslagen door de illegale richtlijnen van Erdogan. Ongeveer 170.000 mensen werden gearresteerd en 90.000 mensen werden gevangengezet. Ongeveer 200 mediaorganen werden gesloten, 264 journalisten werden gearresteerd. Duizenden journalisten werden werkloos en honderden werden gedwongen in ballingschap te leven. Duizenden eigendommen van bedrijven, met een gezamenlijke waarde van 50 miljard Turkse Lire,  werden geconfisqueerd. De daders van deze genocide ontkennen hun wreedheden. Erdogan, die deze gruweldaden pleegt, zei het volgende: “Er is niemand gewond geraakt als gevolg van de noodtoestand”. Hiernaast stelt hij ook de volgende vraag: ‘is de noodtoestand niet enkel en alleen maar gebruikt om terrorisme te bestrijden?’ Voormalig justitieminister Bekir Bozdag, de huidige minister Abdulhamit Gul en andere ministers gebruiken in hun dagelijkse retoriek beweringen waarin ze verzekeren dat niemand is geschaad, dat er geen journalisten in de gevangenis zitten, dat Turkije een stralende ster is in termen van democratie, rechtsstaat, mensenrechten en vrijheden. Dit toont aan dat de fase van ontkenning nog steeds aan de gang is. De website van het Museum van gedwongen migratie werd opgezet om deze wreedheden vast te leggen, ze deel uit te laten maken van de geschiedenis en een bewustzijn te creëren. We zouden dankbaar zijn voor al uw bijdragen aan onze website met betrekking tot nieuwe ideeën, het creëren van inhoud en het verzenden van getuigenissen. Al uw steun zal het bewustzijn over de toestand in Turkije enkel maar bevorderen.

“Tenkilmuzesi.com” wordt beheerd door een groep journalisten die gedwongen werden hun land achter te laten en ergens anders vanaf nul een nieuw leven op te bouwen.